عاشقانه قلب بیمار

در این پاییز برگ ریزان ، در کنار شمعی فروزان ، با یاد حسین (ع)،به عشق او که سالهاست با یاد او نفس میگیرم ،به دور از هر دین و مذهبی ، عشق است حسین ، زیرا در وجودش انسانیت بود...سالهاست که ، هر سال ، مشکی بر تن می پوشم و با یادش آرام میگیرمیا اباعبدالله ، دستم را بگیر به یاری خدا ، نفس تازه میکنم با نفسهای تو....و چه غریبانه رفتی از این خانه ، من مانده ام و دنیایی عاشقانه با تو...این خزان ، برگ ریزان تر از گذشته هاست ، شاخه ها خشکیده تر از همیشه ، برگها با اشک میریزند بر زمین!به احترامت ، در کنارت سر میکنم ، به احترامت چشمهایم را تر میکنم ، آخر این شعر را دوباره از سر میکنم...دستهایم را بگیر اب...

ادامه مطلب